böglünmek

kelimef.

{eT}dönşl.[-ür]#16391

Köken

bög-ül-mek > bög(ü)l-ün-mek

1
(Yürümekte olan askerî birlik ya da akarsu için) durgunlaşmak; önü kapanmak; büğenmek; birikmek; toplanmak.
[Clauson]