Ötüken

ökünç

kelimeisim

Köken

ök-in-mek / ök-ün-mek > ök-ün-ç

Anlamlar

  1. 1

    {Eski Türkçe}Pişmanlık; üzülme; nedamet.

    Divanü Lügat-it-Türk·Eski Türk Yazıtları·Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü·Kutadgu Bilig

  2. 2

    {Eski Anadolu Türkçesi}İntikam; hınç; öç.