-mış

ekyap. e.

-mış / -miş / -muş / -müş

  1. 1

    Fiilden isim ve sıfat türeten ek. Daha önceden yapılmış, bitmiş, ortaya çıkmış kavramı katarak sıfatlar yapar: geçmiş (gün), gelişmiş (ülke), türemiş (kelime), yenmiş (kuzu). “Turul-mış suya el degicek bulanur.” Tıbb‑ı Nebevî.. od-un-mış kişi, (uyanmış ki

  2. 2

    Aynı kavramla kalıcı isimler türetir

    ermiş, dolmuş, geçmiş, yaradılış, yaratılış

  3. 3

    Kişi adları yapar

    Satılmış, Durmuş, İltutmuş

  4. 4

    Sıfat fiil (ortaç) eki.