Ötüken

bunak

kelimesıfat-ğı

Köken

Eski Türkçemün > buŋ > bun (sıkıntı) > bun-a-mak > bun-a-k

Anlamlar

  1. 1

    (Kişi için) bunamış olan; ateh.

  2. 2

    isimBunamış kimse; matuh.