uğunduruk

kelimeis.-ğu

uǻ-mak (ufalamak) > uğ-un-dur-uk

  1. 1

    Ekinin kökten süren çatal sapı.

  2. 2

    Yağmursuzluk yüzünden büyüyememiş ekin.

  3. 3

    sf.Gelişmemiş; bodur kalmış.

    [DS]