konut

kelimeis.

ko-mak > ko-n-ut / kon-ut

  1. 1

    man.Bir akıl yürütmeye başlamazdan önce, kendisi hiçbir doğru önermeye bağlanamayan fakat ispata gerek kalmadan, şüphesiz doğru kabul edilen önerme; koyut; postulat.