konakçı

kelimeis.

ḳon-aḳ-çı

قونقجى

  1. 1

    Toplu yapılan yolculuklarda gidilecek yere önceden varıp yolcuların kalacakları yeri sağlamakla görevli kimse.

  2. 2

    Konuğa yer hazırlayan kimse.

  3. 3

    as.Bir askerî harekâtta birliklerin kalacakları yeri seçmekle görevli kimse.

  4. 4

    İmparatorluk döneminde padişah sefere çıktığında, padişahın otağını, tuğlarını nakletmek ve otağın kurulacağı yeri hazırlamakla görevli subay.

  5. 5

    biy.Bir asalağın hayatının tümünü veya bir bölümünü üzerinde veya içinde geçirdiği, korunduğu, besinini sağlamak için zarar verdiği bitki veya hayvan; konak.

  6. 6

    {ağız}Otelci.

    [DS]

  7. 7

    {eAT}Konak yeri hazırlamak için önden giden kimse.