dayamak

kelimef.

eT.tay (destek) > tay-ā-mak > daya-mak

  1. 1

    Bir şeyi bir yere düşmeyecek biçimde yaslanık olarak koymak; yastamak.

  2. 2

    Birinden güç alacak biçimde girişimde bulunmak; güvenmek; yararlanmak.

  3. 3

    (Silah vb. şeyi) birini tehdit edecek biçimde vücuduna dokundurmak.

  4. 4

    Bir tepki olarak bir şeyi hemen gerçekleştirmek üzere davranmak. İstifayı dayamak.

  5. 5

    (Ordu, vb. silahlı grup için) bir yanını güvenli bir doğal ortamın korumasına bırakmak.

  6. 6

    Bir şeyi kaba bir hareketle vermek; öfke ile sunmak.

  7. 7

    Bir inşaatı komşu binanın duvarına bitiştirmek.

  8. 8

    {ağız}(Kapı ve pencere için) kanatlarını ardına kadar açmak.

    [DS]