özlü

kelimesf.

öz-lüg

  1. 1

    Özü olan; içi olan; öz kısmı çok olan.

  2. 2

    (Düşünce vb. için) gereksiz söz kullanmadan, kısa ve yoğun biçimde anlatılan.

  3. 3

    (Çamur için) yapışkan.

  4. 4

    (Toprak için) verimli.

  5. 5

    (Soyut durumlar için) özü olan; içten; gerçek.

  6. 6

    (Çıban için) sertleşmiş cerahat birikintisi olan.

  7. 7

    (Kaya, mermer vb. için) oyulmaya elverişli.