döğdü

kelimeis.

tüg-mek > tüg-di > düğ-dü > döğ-dü

دوكدو

  1. 1

    Kazma, keser, balta vb.nin sap geçirilen yerindeki çivi vb. çakmaya yarayan çıkıntılı ve çekicimsi yeri; düğdü.

    [DS]