müstahfız

kelimesf.

Ar.ḥıfẓ > müstaḥfıẓ

مستحفظ

  1. 1

    Koruyan; koruyucu; korucu.

  2. 2

    İmparatorluk döneminde, kale teşkilatı içinde yaya askerlerden kurulu sınıf; korucu.

  3. 3

    as.Tanzimattan sonra, redifliği takip eden, önce sekiz, daha sonra da altı yıl süren ihtiyatlık dönemi.