bey

kelimeis.

eT.beg / beg / beğ > bey

  1. 1

    Erkek.

  2. 2

    Erkek adlarından sonra kullanılan unvan ve saygı sözü; efendi.

  3. 3

    Erkeklere seslenmek ve onları çağırmak için adları yerine kullanılan hitap sözü.

  4. 4

    Kadının eşi; koca.

  5. 5

    Bir yörenin ileri gelen kişisi; zengin; eşraftan kişi.

  6. 6

    İskambil kâğıtlarında birli.

  7. 7

    Beylik adı verilen küçük devlet başkanı.

  8. 8

    Komutan.

  9. 9

    Aşık oyununda aşığın dört yüzünden birisi.

  10. 10

    {ağız}Arı beyi; ana arı; kraliçe arı.

    [DS]