belinglenmek

kelimef.

bel (yans.) > bel-i~-le-n-mek

  1. 1

    Şaşkınlıkla karışık korku duymak.

  2. 2

    Ürkmek; irkilmek; afallamak; şaşmak.

  3. 3

    Uykuda sıçramak.

    [DS]