yastık

kelimeis.-ğı

yas-tā-mak > yastuk

  1. 1

    {eT}Yatarken başın altına koymak ya da otururken sırtı, yanları dayamak için kullanılan, içine yün, pamuk, kuş tüyü vb. elyaf konularak torba biçiminde dikilmiş bir tür minder.

    [Mühennâ]

  2. 2

    Çeşitli amaçlarla kullanılan bu biçimde yapılmış herhangi bir şey.

  3. 3

    {ağız}Fide yetiştirmekte kullanılan, özel olarak ince toprak ve gübre serilerek yapılmış yüksekçe yer.

    [DS]

  4. 4

    Yapılarda kimi bölümlerin üzerine dayandığı öge.

  5. 5

    zool.Karasinek gibi bazı böceklerin değişik yüzeylerde tutunmasını sağlayan ayakları altındaki tutunucu yumuşak çıkıntı.

  6. 6

    Tarımda, balık sırtı sürümde iki hendek arasında kalan yüksekçe sürülmüş kısım.

  7. 7

    Çeşitli alet ve makinelerin işleyişi sırasında darbeyi azaltmak ya da bir açıklığı korumak için kullanılan içi esnek maddelerle dolu gereç.

  8. 8

    {ağız}Kızağın üstüne döşenen ağaç.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}Araba ve kağnıda, dingil ile sandık arasında iki ucu delikli, geniş ve kalın tahta.

    [DS]

  10. 10

    {ağız}Sürülmüş tarlanın iki başına, enine çekilen çizgi.

    [DS]

  11. 11

    {ağız}folk.Düğünde, kız evinden oğlan evine giden elbise bohçası.

    [DS]