kıncıtmak

kelimef.

kınc-ıt-mak

  1. 1

    Sinirlenerek dişlerini sıkmak.

  2. 2

    Ezmek; örselemek.

    [DS]

  3. 3

    Dolaştırmak.

    [EG]

  4. 4

    Buruşturmak.

    [EG]