ortaç

kelimesıfat-cı

ortā > orta-ç

  1. 1

    {Eski Anadolu Türkçesi}Ortada olan.

  2. 2

    {Eski Anadolu Türkçesi}Mirasçı; veliaht.

  3. 3

    dilbilgisiisimEylemlerin sıfat olarak kullanılanlarına verilen ad; bir iş, oluş, kılış bildirme, çatı değiştirme, olumluluk-olumsuzluk ve zaman kavramı taşımakla bir eylem, ismi tanımlama göreviyle de sıfat olan kelimeler; sıfat fiil (1935).