arakçın

kelimeis.

Ar.ʿaraḳ (ter)+Far. -çīn (toplayan)

عرقچين

  1. 1

    Teri emmesi için fes, kavuk ve külah altına giyilen ince pamukludan yapılmış bez takke; terlik; arakıye.

  2. 2

    Üzeri işli kumaş takke.

  3. 3

    Mendil.

  4. 4

    {ağız}Eskiden gelinlerin giydiği bir tür taç; takke.

    [DS]