ÖtükenTürkçe Sözlük

Aramadde başıanlamlar/

saplanmak

kelimef.

{ağız}dönşl.[-ır]

Köken

sap > sap-la-n-mak

Anlamlar

1
(Eşya, alet vb. için) sap takılmak; saplı hale gelmek.
[DS]

Aynı kökten11

sap
sapağ
sapan
sapılamak
sapırdamak
sapırdanmak
sapışmak
saplamak
saplı
sapur
sıp

Yaşar Çağbayır, Ötüken Türkçe Sözlük — Türkiye Türkçesinin tarihî ve etimolojik sözlüğü, beş cilt.

Kısaltmalar cetveli →

249.223 madde · 368.350 anlam · 130.020 deyim bağı · 112.130 kaynak künyesi.

Dönem etiketleri {eT} Eski Türkçe, {eAT} Eski Anadolu Türkçesi, {OsT} Osmanlı Türkçesi, {ağız} ağızlar. Kaynak kısaltmaları için basılı eserin 22. sayfasındaki cetvel esas alınmıştır.

Çevriyazı işaretleri (ḳ ṣ ṭ ẓ ḥ ḫ ḍ ḏ ŋ ī ē ā) kaynak metnin kendi web fontundaki bozulmalar çözülerek yeniden kurulmuştur; her düzeltme basılı esere karşı doğrulanmıştır.