çağrı

kelimeis.

çā (yans) > ça-kır-mak > çağ(ı)r-ı > çağr-ı

  1. 1

    {ağız}Birinin bir yere gelmesini isteme ve duyurma; davet, (1935); okuma.

    [DS]

  2. 2

    {ağız}Bir kimseyi veya bir topluluğu bir iş yapmak üzere işbirliğine çağırma; davet etme.

    [DS]