tabii
kelimesf.(tabi:i:)Köken
Ar.ṭabīʿat > ṭabīʿī
طبيعى
Anlamlar
- 1
Doğaya ait olan; doğada bulunan; doğada var olan; doğal.
- 2
İnsan elinden çıkmamış, doğadan olduğu gibi alınmış olan; yapay olmayan; doğal.
- 3
Dünyanın maddesel yapısına, coğrafî görünümüne uygun olan; doğal.
- 4
Her zaman yapılagelen; beklenildiği gibi; olağan; alışılmış; (Fr. naturellement).
- 5
İnsanın fiziksel ve biyolojik yapısına, organizmasının işlevlerine ilişkin olan; doğal; (Fr. naturellement).
- 6
Olağan düzene, mantığa, sağduyuya uygun düşen; bir şeyin gerçek yapısına uygun düşen; doğal; (Fr. naturellement).
- 7
Fiziksel ya da yapısal gerçekliği yansıtan; (Fr. naturellement). saçların tabii rengi.
- 8
(Kişi için) içinden geldiği gibi davranan.
- 9
(Davranış için) yapmacıklıktan uzak; çekingenlik eseri olmayan.
- 10
(Anlatım için) gerçeklere uygun, doğru ve yalın.
- 11
Katıksız; saf.
- 12
zf.İşin gereği olarak; elbette; doğal olarak.