tabii

kelimesf.(tabi:i:)

Ar.ṭabīʿat > ṭabīʿī

طبيعى

  1. 1

    Doğaya ait olan; doğada bulunan; doğada var olan; doğal.

  2. 2

    İnsan elinden çıkmamış, doğadan olduğu gibi alınmış olan; yapay olmayan; doğal.

  3. 3

    Dünyanın maddesel yapısına, coğrafî görünümüne uygun olan; doğal.

  4. 4

    Her zaman yapılagelen; beklenildiği gibi; olağan; alışılmış; (Fr. naturellement).

  5. 5

    İnsanın fiziksel ve biyolojik yapısına, organizmasının işlevlerine ilişkin olan; doğal; (Fr. naturellement).

  6. 6

    Olağan düzene, mantığa, sağduyuya uygun düşen; bir şeyin gerçek yapısına uygun düşen; doğal; (Fr. naturellement).

  7. 7

    Fiziksel ya da yapısal gerçekliği yansıtan; (Fr. naturellement). saçların tabii rengi.

  8. 8

    (Kişi için) içinden geldiği gibi davranan.

  9. 9

    (Davranış için) yapmacıklıktan uzak; çekingenlik eseri olmayan.

  10. 10

    (Anlatım için) gerçeklere uygun, doğru ve yalın.

  11. 11

    Katıksız; saf.

  12. 12

    zf.İşin gereği olarak; elbette; doğal olarak.