uzanmak

kelimef.

uzā-mak > uza-n-mak

اوزنمق

  1. 1

    {eT}Bir yere boylu boyunca yatmak; uzanmak.

  2. 2

    Bir yere erişmek için bedenini oraya yönelterek el ve kollarını uzatmak.

  3. 3

    (Uzak bir yer için) oraya kadar gitmek.

  4. 4

    (Halı, kilim, yol vb. için) bir yerde uzayıp gitmek; oraya yayılmak; uzunlamasına serilmek; bir alana yayılmak.

  5. 5

    (Yol, dere, cadde, kıyı vb. için) boyunca dizilmek; sıralanmak.

  6. 6

    {ağız}Belirtilen bir yere kadar sürmek veya gitmek; ta oraya ulaşmak. .

    [DS]

  7. 7

    Yetişmek; ulaşmak.

  8. 8

    Etkisi belirtilen yere, kuruma kadar ulaşmak.

  9. 9

    {eT}Tembelleşmek; gevşemek.

    [EUTS]

  10. 10

    {eT}Uzun olmak.

    [Mühennâ]

  11. 11

    {OsT}{eAT}Uzun sürmek; uzamak.

    [DK]

  12. 12

    {ağız}Boy sürmek; boy atmak; uzamak.

    [DS]

  13. 13

    Boy vererek değmek, ellemek veya tutmak.

  14. 14

    Boyundan yüksek ağaçtan meyve koparmak.