udınmak

kelimef.

uḏḫ-mak (uyumak) > uḏı-n-mak

  1. 1

    (Ateş için) sönmek.

    [DLT][KB]

  2. 2

    (Devir, dönem, ikbal vb. için) sona ermek. Anıŋ kutḫ uŌındḫ (onun bahtı söndü).

    [DLT]