hak

kelimeis.-kkı

Ar.ḥaḳḳ

حق

  1. 1

    Adalet.

  2. 2

    Adaletin, hukukun ve geleneğin gerektirdiği şey.

  3. 3

    Kişiye adaletin, hukukun tanıdığı, ayırdığı şey.

  4. 4

    Gerçek ve doğru olan şey.

  5. 5

    İddia ve savunma sonucunda varılan kararda gerçeğe uygunluk; davada geçerlilik.

  6. 6

    Birine geçmiş, harcanmış emek.

  7. 7

    Emek karşılığı olan ücret.

  8. 8

    Bir işten düşmesi gereken pay; hisse.

  9. 9

    huk.Bireyin, korunmasını isteme konusunda yetkili sayıldığı, hukuk yönünden tanınmış çıkar.

  10. 10

    {ağız}Nişanlı.

    [DS]

  11. 11

    {ağız}Gelin.

    [DS]

  12. 12

    {ağız}Gelin alma töreni.

    [DS]

  13. 13

    {ağız}Tahıl ölçeği.

    [DS]

  14. 14

    {ağız}Değirmencinin öğütme karşılığı aldığı un veya tahıl.

    [DS]

  15. 15

    {ağız}Gelinin babasına verilen armağan.

    [DS]

  16. 16

    sf.Doğru; gerçek.

  17. 17

    Uygun; münasip; layık.