çakal
kelimeis.Köken
Sansk.şrigāla > Far. şaġāl
شغال
Anlamlar
- 1
zool.Köpekgillerden tilki büyüklüğünde ve tilki gibi uzun ve bol tüylü kuyruğu olan, geceleri sürü hâlinde dolaşarak avlanan, sürüden sürüye karşılıklı kevkirmek suretiyle çok gürültü çıkaran etçil bir yaban hayvanı; dağ iti, (Canis aureus).
- 2
argo.Kurnaz, yalancı, düzenbaz, aşağılık kimse.
- 3
sf.(Kişi için) görgüsüz.
- 4
{ağız}(Kişi için) titiz; huysuz.
[DS]
- 5
(Kişi için) serseri; ipsiz.
- 6
{ağız}(Hayvan için) alnında beyaz tüyler bulunan.
[DS]
- 7
{ağız}(Kişi için) iş bilmeyen; acemi; toy.
[DS]
- 8
{ağız}(Köpek için) havlayan ancak ısırmayan.
[DS]
- 9
{ağız}(Kişi için) mavi gözlü ve sarışın.
[DS]
- 10
(Kişi için) sinsi.