düğü

kelimeis.

tȫg-mek (dövmek) > tögī / dögü / dügü / düğü

دوكو

  1. 1

    Elendikten sonra alttaki en ince ve küçük taneli bulgur; düğücük.

  2. 2

    Pirinç elentisi.

  3. 3

    Pirinç.

  4. 4

    Kızıl darı; kum darı.

  5. 5

    İnce ezilmiş buğdayla üzüm şırasından yapılan bir tür tatlı.

  6. 6

    Ecza.

  7. 7

    Zehir.