oruç

kelimeis.-cu

Far.rōçag / rōze => *rōçe > oruç

  1. 1

    {eT}Allah’a ibadet amacıyla yeme, içme, cinsel ilişki gibi birtakım ihtiyaç ve haz verici şeylerden kendini alıkoyma.

  2. 2

    mecaz.Haz veren şeylerden zorunlu olarak yoksun kalma.

  3. 3

    isl. İslamiyet’in beş şartından birisi olan, tan yerinin ağarmasından güneş batıncaya kadar yeme, içme ve cinsel ilişkiden uzak durarak yerine getirilen farz ibadet; savm; sıyam.