ilmik

kelimeis.-ği

il-m(e)k > il-mik

  1. 1

    Kolay çözülebilecek biçimde bağlanmış düğüm; eğreti düğüm; ilmek.

  2. 2

    dnz.Halatın bir ucunu, halatın bedeni üzerinde bir kere dolaştırarak yapılan düğüm.

  3. 3

    El örgüsü işlerinde yatay işleyen, şiş veya tığ ile bir sonrakine bağlanan ip kıvrımları.

  4. 4

    {ağız}Ebegümeci.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}Topraktan yeni çıkan ekin filizi.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Lif.

    [DS]