boncuk

kelimeis.-ğu

eT.mon-çuk / mun-çuk > bon-cuk

  1. 1

    Cam, taş, sedef, tahta, plastik gibi maddelerden yapılma ortası delikli ve renkli süs aracı.

  2. 2

    {eAT}Cam.

  3. 3

    Mahya kurma için minarelerin üst şerefelerine gerilen halatın uçlarına geçirilen şimşir halka.

  4. 4

    argo.Çingene veya zenci kadın.

  5. 5

    {ağız}Havale geçirme.

    [DS]