dönek

kelimesf.-ği

dön-mek > dön-ek

دونك

  1. 1

    Dönen; dönmeyi huy edinen.

  2. 2

    (Yer için) dönülen.

  3. 3

    Kararlarından çabuk vazgeçen.

  4. 4

    Verdiği sözde durmayan; kalleş; kaypak.

  5. 5

    {ağız}is.Çift sürerken bir seferde boyuna gidilebilecek kadar uzunlukta olan yer; evlek.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Su arkları ile ayrılmış evlekler.

    [DS]

  7. 7

    {OsT}{ağız}Uçarken takla atan güvercin.

    [DS]

  8. 8

    {ağız}Sınıfta kalan öğrenci.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}Dönemeç.

    [DS]

  10. 10

    {ağız}Su çevrintisi; anafor.

    [DS]

  11. 11

    {ağız}Yollarda yağmur ve kar suyunun yaptığı çamurlu su birikintisi.

    [DS]

  12. 12

    {ağız}Topaç.

    [DS]

  13. 13

    {ağız}Döner halka.

    [DS]