sönmek

kelimef.

sȫn-mek

  1. 1

    {eT}Dinmek; durmak.

    [EUTS][Gabain][KB]

  2. 2

    {eT}Bitmek; tükenmek.

    [KB]

  3. 3

    {eT}Kendinden geçmek.

    [EUTS]

  4. 4

    (Isı ve ışık veren nesne için) yanmaz, parlamaz, aydınlatmaz olmak; ışığını, alevini ve parlaklığını yitirmek.

  5. 5

    Çalışması durmak; çalışır durumda olmamak; durmak.

  6. 6

    (Hava, gaz vb. ile şişirilmiş şeyler için) havası ve gazı kaçıp şişkinliği geçmek.

  7. 7

    (İçine kan dolarak sert ve dik duran organlar için) kanın çekilmesi ile dikliği ve sertliği kaybolmak; yumuşamak; inmek; küçülmek.

  8. 8

    (Yanardağ için) lav ve kül püskürmemek; etkinliği durmak.

  9. 9

    (Ses için) duyulmaz olmak.

  10. 10

    (Duygu, tutku, öfke vb. için) yoğunluğunu, gücünü yitirmek; yatışmak; azalmak.

  11. 11

    Canlılığını yitirmek; tükenmek; yok olmak.

  12. 12

    Durgunlaşmak; dinmek.

  13. 13

    Önemini yitirmek; gerilemek.