şarkı

kelimeis.

Ar.şarḳ > şarḳī (doğuya ait; doğu ile ilgili)

شرقى

  1. 1

    müz.Tonlama değişiklikleriyle insanda çeşitli duyumlar uyandıran uyumlu ve ezgili insan sesleri dizisi.

  2. 2

    Klasik Türk müziğinde aşk konulu nakaratlı ve ara nağmeli müzik parçasına verilen ad.

  3. 3

    Bir müzik yapıtını seslendirme sanatı; şan.

  4. 4

    Ezgi; müzik parçası; melodi.

  5. 5

    ed.Divan edebiyatında, bestelenmek amacıyla kaleme alınmış kavuştaklı dörtlüklerden oluşan bir tür musammat.