doğrultu

kelimeis.

doğrult-u

  1. 1

    Bir kişi veya şeyin gittiği yön; taraf; istikamet, (1944).

  2. 2

    Tutulan, izlenen yol.

  3. 3

    mat.Paralel olmayan iki sonsuz doğruyu birbirinden ayıran şey veya sonsuz bir doğrunun belirttiği tek yol.