erken

kelimezf.

er / ir (sabah) > er+er-ken / er+i-ken > ir-ken / er-ken

  1. 1

    {eT}Zamanın ilerlememiş bir anı.

    [DLT]

  2. 2

    Beklenen, alışılan veya kararlaştırılan zamandan önce.

  3. 3

    sf.(Zaman bakımından) ilerlememiş; geç kalmamış.