kırlatmak

kelimef.

kır > kır-lā-mak > kır-la-t-mak

  1. 1

    {eT}Kıyı, kenar yaptırmak; kıyılatmak.

    [DLT]

  2. 2

    {ağız}Dışarı atmak; fırlatmak.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}Tedirgin edip kaçırmak.

    [DS]

  4. 4

    {ağız}Çok konuşturmak.

    [DS]