-layın

ekyapım eki

{Eski Anadolu Türkçesi}

Köken

-la-y-ın / -leyin / -layınca / - leyince

1
Zarf yapar. ... gibi; -ca; -casına. “Kazılık Koca kal’aya yetdüğinleyin (yetişince) cenge başladı.” Dede Korkut.
2
-inci olarak; -inci kez. “Nice dersen ikileyin (ikinci kez) sor dahı.” Camasbname.
3
‑ınca; -ır; -maz; -dığı vakit. “... yumduğumuzlayın (yumunca) od duta...” Enfesü’l-Cevahir.
4
... olarak.
5
... kadar. “Ulu ırmaklar olur gemi yürüyecekleyin (yürüyecek kadar).” Tarih-i Şahî