gıyabî

kelimesf.(gıya:bi:)

Ar.ġıyāb > ġıyābī / ġıyābiye

غيابيهغيابى

  1. 1

    (Söz konusu kimse için) bulunmadığı sırada yapılan, verilen.

  2. 2

    Uzaktan; görüşmeden; tanımadan olan.