muhtaç

kelimesf.(muhtaç / muhta:cı)-cı

Ar.ḥācet > muḥtāc

محتاج

  1. 1

    Bir şeye gereksinim duyan; kendisi için çok gerekli olan bir şeyden yoksun olan.

  2. 2

    Yaşamını sürdürecek doğal ve temel ihtiyaç maddelerini bulamayan; yoksul; fakir.

  3. 3

    Birinden gördüğü iyilik karşısında ona karşı boynu eğik olan; minnet altında olan; minnet duyan.

  4. 4

    is.Gereksinim duyan kimse; ihtiyaç içinde bulunan kişi.