normal
kelimesf.-liKöken
Lat.norma (gönye) > normalis > Fr. normal
Anlamlar
- 1
Genel olarak kabul görmüş ortalama bir ölçüye uygun olan.
- 2
Doğada var olan biçim ve kurallara uygun olan.
- 3
Belirlenmiş kurallara uygun olan.
- 4
Bir şeyin yapısına ve işleyişine, düzenine göre çalışan veya yürüyen; aksaklık göstermeyen; düzensizlik yaratmayan; bozukluğu olmayan.
- 5
Mantığa yatkın olan; kabul edilebilir özelliği olan; mantık dışı durumu bulunmayan.
- 6
Adaletli ve uygun olan şeye ters düşmeyen.
- 7
Yaşama biçimi, beklentileri ve davranışları insan doğasıyla çelişmeyen veya bir dengesizlik göstermeyen.
- 8
is.Bir şeyin yapısına, işleyişine ve alışkanlıklara uygun olan ya da ortalama kurallara uyan kimse veya şey.
- 9
mat.Bir eğrinin teğetine değme noktasında çıkılan dikme.
- 10
zf.Alışılmış ve olağan biçimde.