normal

kelimesf.-li

Lat.norma (gönye) > normalis > Fr. normal

  1. 1

    Genel olarak kabul görmüş ortalama bir ölçüye uygun olan.

  2. 2

    Doğada var olan biçim ve kurallara uygun olan.

  3. 3

    Belirlenmiş kurallara uygun olan.

  4. 4

    Bir şeyin yapısına ve işleyişine, düzenine göre çalışan veya yürüyen; aksaklık göstermeyen; düzensizlik yaratmayan; bozukluğu olmayan.

  5. 5

    Mantığa yatkın olan; kabul edilebilir özelliği olan; mantık dışı durumu bulunmayan.

  6. 6

    Adaletli ve uygun olan şeye ters düşmeyen.

  7. 7

    Yaşama biçimi, beklentileri ve davranışları insan doğasıyla çelişmeyen veya bir dengesizlik göstermeyen.

  8. 8

    is.Bir şeyin yapısına, işleyişine ve alışkanlıklara uygun olan ya da ortalama kurallara uyan kimse veya şey.

  9. 9

    mat.Bir eğrinin teğetine değme noktasında çıkılan dikme.

  10. 10

    zf.Alışılmış ve olağan biçimde.