tör

kelimeisim(tö:r)

tur

  1. 1

    Evin veya odanın en iyi yeri; sedir; baş köşe; şeref yeri; en iyi yer; ön; şeref makamı.

    Divanü Lügat-it-Türk·Derleme Sözlüğü·Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü·İyi Kötü Prens Öyküsü

  2. 2

    Anadolu evlerinde en saygın kişilere ayrılan yer; baş köşe.

  3. 3

    Topak ev veya altın ev adı verilen çadırlarda, girişin tam karşısına gelen, heybe, çuval ve bohça gibi eşyaların dizildiği, önüne halı serilerek hatırlı konukların oturtulduğu yer.