kahretmek

kelimef.(d)

Ar.ḳahr + T. et-mek

  1. 1

    Ezmek; perişan etmek; yok etmek; mahvetmek.

  2. 2

    Aşırı derecede üzmek; çok acı ve üzüntü vermek.

  3. 3

    (Beddua için) Allah’ın kahrına uğramasını, öldürmesini, mahvetmesini dilemek.

  4. 4

    f.gçsz.Kendine dert edinmek; çok üzülmek; tasalanmak.