hayvan

kelimeis.(hayva:n)

Ar.ḥayy (diri) > ḥayvān

حيوان

  1. 1

    Canlılık; dirilik.

  2. 2

    Diri şey; canlı şey; canlı varlık.

  3. 3

    biy.Organik katı maddelerle beslenen, bu besinlerini ağız yardımı ile yutan ve sindiren, sindirim artıklarını boşaltım yoluyla vücudundan atan, sindirim sırasında gerekli maddeleri kan yoluyla vücudunun bütün organlarına dağıtan ve hareket edebilen canlı

  4. 4

    Duygu ve hareket yeteneği olan canlı varlık.

  5. 5

    (Daha dar anlamda) insandan farklı olarak dil ve akıl yeteneğinden yoksun canlı varlık.

  6. 6

    At, eşek ve sığır gibi yük taşıma işlerinde kullanılan canlı.

  7. 7

    mecaz.Yeteneksiz ve aklını iyi kullanamayan kimse; düşüncesiz; kaba; hoyrat; ahmak.