vekil

kelimeis.(veki:l)

Ar.vekālet > vekīl

وكيل

  1. 1

    Bir başkasının adına ve yerine iş gören kimse.

  2. 2

    Bir başkasının adına söz söyleme yetkisi olan kimse.

  3. 3

    Bir iş yerinde asıl görevlinin ya da memurun bulunmadığı zamanlarda onun yerine yetki ve sorumluluğu yüklenen görevli.

  4. 4

    Bakan; hükûmet üyesi.

  5. 5

    huk.Bir vekâlet sözleşmesine dayanarak başkası adına veya hesabına iş gören kimse.

  6. 6

    sf.Vekillik yapan.