yerleşmek

kelimef.

yer-le-ş-mek

  1. 1

    Yer durumuna gelmek; yer olmak.

  2. 2

    Geldiği bir yerde kendine yer bulup oturmak; yer edinmek.

  3. 3

    Bulunduğu ortamda yerli hâle gelmek.

  4. 4

    (Kişi için) kendine sürekli kalabileceği bir yer bulup orada oturmak.

  5. 5

    Bir yerde belli bir süre ya da sürekli olarak kalmak; orada yaşamaya, oturmaya başlamak; yurt tutmak.

  6. 6

    Bir işe girmek; işte sürekli çalışmaya başlamak.

  7. 7

    Yeni geldiği bir yerde eşyalarını düzene sokmak; eşyalarını yerli yerine koymak.

  8. 8

    Rahat bir biçimde oturmak, uzanmak.

  9. 9

    (Nesneler için) bir yerden kolayca çıkarılamayacak biçimde iyice oturmak; sabitleşmek.

  10. 10

    mecaz.Toplum tarafından iyice benimsenmek; yaygın duruma gelmek; vazgeçilemez duruma gelmek.

  11. 11

    mecaz.Alışılmak; kullanılır olmak.

  12. 12

    (İstenmeyen bir durum ya da duygu) toplumun bütün üyelerine sinmiş olmak; içine işlemek; üzerine çökmek.

  13. 13

    biy.(Bir bitki ve hayvan türü için) boş bir alanda özgün bir konumda koloniler edinmek.