döğün

kelimeis.

eT.tög-ǖn (dövme) > döğ-ün

دوكن

  1. 1

    Dağlamakla açılan yara; yakı.

  2. 2

    Vücudun bir yerine iğneler batırarak şekil yapıldıktan sonra üzerine çivit, barut gibi şeyler dökülmekle deri üzerinde meydana gelen sabit boyalı iz; dövme.

  3. 3

    Dövünme; matem.

  4. 4

    {ağız}Bacaktaki ağrıyı gidermek için nohut yakısı ile açılan yara.

    [DS]