tıg

kelimeis.

Köken

tag / tah / tak / tıg / tıh / tık / tik / toh / tok (yans.)

1
Çarpma, vurma, kakma, çalma; kendi kendine vurarak çarparak işleme ve çalışma anlatan kök. tıg-ır-da-t-mak
[Zülfikar]