mutlakıyet

kelimeis.

Ar.muṭlaḳ > muṭlaḳıyyet

مطلقيت

  1. 1

    Hükümdarın siyasi iktidarı kayıtsız ve şartsız olarak elinde bulundurduğu hükümet şekli; mutlakçılık; saltçılık.

  2. 2

    Yasama, yürütme ve yargı yetkilerinin tek bir kişinin elinde toplandığı siyasi yönetim biçimi.

  3. 3

    İktidarın sınırsız ve paylaşımsız kullanılması durumu.