öncü

kelimeis.

ön-cü

  1. 1

    Önden giderek haber ulaştıran kimse.

  2. 2

    Bir akımın, öğretinin doğması için ön hazırlığı yapan, koşulları hazırlayan kimse; bir hareketi başlatan kimse.

  3. 3

    {ağız}Önder; lider; kılavuz.

    [DS]

  4. 4

    as.Yürüyüş kolunun önünde giden; pişdar.

  5. 5

    as.Yürüyüş halindeki bir askerî birliğin güvenliği amacıyla ileriye çıkartılan birlik.

  6. 6

    as.Yeni bir akımın temsilcisi olan eser veya onun yazarı.

  7. 7

    sf.(Fikir, sanat, edebiyat vb. için) gösterdiği cesaret ile zamanını aşan, bir takım yenilikler, açılım ve anlayış getiren; avangart.