yalngus

kelimezf.(yalŋu:s)

yalaŋ / yalıŋ2 > yalŋ-ūz / yalŋ-ūs

  1. 1

    Yalnız; yalnızca.

    [İKPÖy.]

  2. 2

    sf.Yalnız; kimsesiz.

    [DLT][ETY]