terk

kelimeis.-ki

Ar.terk

ترك

  1. 1

    Önceden sıkı bağlılık duyduğu ve iyi ilişkiler içinde bulunduğu bir kimseyi, yaşadığı veya sık sık gidip gördüğü bir yeri bırakma; onlardan ayrılma; uzaklaşma.

  2. 2

    Bir kimseyi, bir hayvanı bir yere salıverme; orada başıboş bırakma; koyuverme.

  3. 3

    Alışkanlık vb.’nden vazgeçme; ayrılma.

  4. 4

    İhmal etme; bakmama.

  5. 5

    Boşama.

  6. 6

    tasvf.İslamiyetteki “tevekkül” ilkesini hiçbir şey yapmamak biçiminde saptırarak uygulama.

  7. 7

    spor.Bir karşılaşmayı bitirmeksizin ayrılma.