dayanmak

kelimef.

eT.tayā-mak> taya-n-mak > daya-n-mak

طيان مق

  1. 1

    Bir yere kendini dayamak, yaslamak; oradan destek almak; yastanmak; istinat etmek.

  2. 2

    Bir şeyi kuvvetlice itmek.

  3. 3

    Yüklenmek; ağırlığını vermek.

  4. 4

    {eAT}Bir yerden kuvvet almak; birinin desteğine ve yardımına güvenmek; itimat etmek.

  5. 5

    Karşı durmak; direnmek.

  6. 6

    Bozulmamak, sağlam kalmak; dayanıklılık göstermek.

  7. 7

    {ağız}(Para, mal için) yetmek; yeterli gelmek; yetişmek.

    [DS]

  8. 8

    {ağız}Tahammül göstermek, sabretmek; birinin isteklerine katlanmak.

    [DS]

  9. 9

    Varmak, ulaşmak.

  10. 10

    Temeli olmak, bir dayanak üzerine kurulmak; sebep göstermek.

  11. 11

    argo.Girişmek; başlamak.

  12. 12

    Çıkagelmek.

  13. 13

    argo.Hız vermek.

  14. 14

    Bütün gücünü kullanarak bir işi yapmak.

  15. 15

    (İstenmeyen şeyler için) üzerinde kalmak.

  16. 16

    edil.Bir şey bir yere yaslanmış olarak konulmak.